Waarom staan we zo lang in de rij?

Laura Vonk

07-10-2016

Er zijn veel leuke manieren om het weekend door te brengen, en winkelen voor kleding is daar wat mij betreft niet één van. De drukte, de keuzestress over het schijnbaar oneindige aanbod, en het knagende schuldgevoel over de erbarmelijke omstandigheden waaronder de koopwaar doorgaans geproduceerd wordt, maken het wat mij betreft een hoofdpijn-opwekkende bezigheid. Maar afgelopen zondag kon ik er niet onderuit. Een vriend ging trouwen en om er die dag feestelijk uit te zien, moest ik een nieuwe jurk.

Met frisse tegenzin en een preventieve ibuprofen achter de kiezen begon ik aan de speurtocht. Enkele uren en een tiental winkels later begon de vastberaden glimlach, die ik had opgezet om de moed er een beetje in te houden, steeds meer te lijken op een grimas van wanhoop. Laatste poging: een bekend Spaans modehuis.

Ondanks mijn humeur trof ik daar een jurk die mijn goedkeuring op het eerste gezicht kon wegdragen, waarmee ik naar de paskamers op de vrouwenafdeling liep. Daar stond – zoals bij alle paskamers op alle vrouwenafdelingen van alle kledingwinkels in het weekend – een lange rij. Geen nood, op naar de paskamers op de afdeling met mannenkleding. Daar was het inderdaad veel rustiger: zes pashokjes, één man, en een medewerker die stukken textiel aan het opvouwen was. Maar nog voor ik mezelf kon feliciteren dat ik zo’n pro-actieve en oplossingsgerichte shopper ben, werd ik tegengehouden. ‘Jij mag hier niet passen’, werd mij verteld. ‘Alleen mannen mogen hier passen’ zei de medewerker op een toon die duidelijk maakte dat ze geen zin had in een gezellige discussie.

Wat zou de reden zijn voor deze regel? Zou het management van deze winkel bang zijn dat nietsvermoedende mannen, die zich veilig en onbespied wanen achter het dichtgetrokken gordijntje, slachtoffer worden van de gulzige blikken en jachtinstincten van de shoppende vrouwen? Is er angst dat vrouwenkleding teruggehangen wordt tussen de kledij voor mannen, en winkelaars het modehuis betichten van progressieve, gender-neutrale interseks-propaganda? Of (en laat ik maar eerlijk zijn: dit is mijn vermoeden) is de aanname dat vrouwen bereid zijn om te wachten op een pashokje, en mannen niet? Dat je mannen niet mag laten wachten als je geld aan ze wilt verdienen, maar dat je vrouwen gerust in de rij kunt laten staan?

Ik was te verbaasd om te reageren op de medewerker die mij wegstuurde. En vooral was ik te verontwaardigd om onnodig in een lange rij vol seksegenoten te gaan wachten. De kleding hing ik netjes terug – op de vrouwenafdeling zelfs.