De mannenpil

Lisa Smal

02-03-2018

Met mijn benen wijd lig ik op tafel. Al voor de vierde keer dit jaar. De gynaecologe wurmt een condoom om het echoapparaat. Ze smeert er gel op. “Nou,” zegt ze, “kijken of we op deze manier dat spiraaltje kunnen vinden.” Ik wacht op de woorden: “Ik zal het apparaat ook een beetje warm maken”. Maar die komen deze keer niet.

Vrouwen moeten een hele hoop doorstaan om geen kinderen te krijgen. Mannen hoeven alleen een rubbertje over hun kleine vriend te rollen. En vaak vinden ze zelfs dat te veel gevraagd. Door een condoom zou de seks minder lekker zijn. Of ze zijn simpelweg ”vergeten” om een nieuw pakje te kopen. Vrouwen moeten dus zelf verantwoordelijkheid nemen voor anticonceptie. Die mannen hoeven straks namelijk niet die drie-en-een-halve-kilo-baby uit hun piemel te persen. 

De gynaecologe, de vierde vreemdeling die me inwendig onderzoekt met een lamp waar je u tegen zegt, brengt het echoapparaat in. Gelukkig doet het geen pijn.

Waarom is er geen pil voor mannen? Een bioloog vertelde me laatst dat dat komt omdat het “te moeilijk” is bij mannen. “Dat werkt nou eenmaal anders.”

Ik geloof het niet. In 1969 stond de eerste man op de maan. We kunnen deeltjesversnellers maken. We kunnen Real-time communiceren met mensen aan de andere kant van de wereld. Door de almaar vernieuwende technologie hebben we 3D printers, Virtual Reality films, en treinen waarmee we binnen drie uur van Nederland naar Amerika kunnen reizen. Maar anticonceptie voor mannen? Dat is blijkbaar te moeilijk.

Op het schermpje boven de tafel kan ik meekijken naar mijn eigen baarmoeder. De gynaecologe wrikt het apparaat van links naar rechts. Tussen neus en lippen door geeft ze me een compliment: “Die eierstokken zien er práchtig uit. Vól met eitjes. Dan nu op verkenningstocht naar het zoekgeraakte spiraaltje.”

Al jaren horen we dat de ‘mannenpil’ eraan zit te komen. Helaas blijken er elke keer “onacceptabele” bijwerkingen te zijn, zoals stemmingswisselingen, acne, en een veranderend libido. Hé, klinkt dat niet bekend, dames? De prioriteiten van deze maatschappij lijken me duidelijk.

En opeens verschijnt hij glimmend op het beeldscherm. Het spiraaltje zit gewoon netjes op zijn plek. Ik mag mijn kleren weer aan doen. Er hoeft voorlopig niet meer geprutst te worden met mijn baarmoeder. Voor de komende vijf jaar ben ik beschermd tegen poepluiers en blèrende baby’s. Fingers crossed, misschien hebben ze tegen die tijd iets effectiefs gevonden voor mannen.