Mijn Palestijnse sjaal


Fenneke Wekker

21-05-2018

In de jaren tachtig, toen ik 15 was en tegen kernwapens demonstreerde, droeg ik met trots een Palestijnse sjaal. Waarom wist ik eigenlijk niet, maar als je ging protesteren móest je gewoon zo’n ding hebben. Toen de ME met paardengeweld en traangas op ons in schoot, was ik blij dat ik mij in mijn sjaal kon verschuilen.

Toen ik 17 was en de Berlijnse Muur viel, droeg ik met trots mijn Palestijnse sjaal. We dansten op het schoolplein, zwaaiend met onze sjaals: Eindelijk gerechtigheid! Waarom het een Palestijnse sjaal moest zijn terwijl dit over Duitsland ging, wist ik eigenlijk niet. Maar je móest gewoon zo’n ding hebben.

Ik ben mijn sjaal kwijt geraakt. Geen idee waar hij is gebleven. Ergens vergeten, m’n schoenen mee gepoetst, een cadeautje mee ingepakt; ik weet het niet meer.

Toen ik vorige week 46 werd en toevallig in Parijs was tijdens de grootschalige protesten tegen Macron, zag ik een oude Parisienne met een Palestijnse sjaal. Ze trok een lange neus naar de politiebusjes die in colonne voorbij reden. Ze stak haar vuist op en schreeuwde dreigende Franse woorden. Haar sjaal brutaal wapperend om haar nek.

Het heeft 30 jaar geduurd, maar de volle betekenis van de Palestijnse sjaal als teken van protest daalde compleet bij mij in. Het was dezelfde week waarin Amerika zijn ambassade naar de omstreden stad Jeruzalem verhuisde, waarin Israël haar 70e verjaardag vierde en de Palestijnen de even-oude ‘ramp’ herdachten. Het was dezelfde week waarin Black Power-activiste Angela Davis naar Amsterdam kwam en ons eraan herinnerde hoe golven van solidariteit over de wereld stroomden toen zij gevangen zat. Het was dezelfde week waarin een moslima mij uitlegde hoe onterecht het is dat zij voor antisemiet wordt uitgemaakt en weggezet wordt als extremist en radicale moslim, als ze zich uitspreekt tegen de Israëlische bezetting van de Gazastrook. En ik begreep waarom ik makkelijker dan zij een Palestijnse sjaal kan dragen. Sterker nog, waarom ik in haar naam en in naam van mondiale solidariteit een Palestijnse sjaal móet dragen.

Ik heb vandaag een nieuwe sjaal gekocht. Hij is mooi en groot. Ik kan mij er goed in verschuilen. Ik kan er mee zwaaien en hij wappert lekker brutaal om mijn nek. Waarom het een Palestijnse sjaal moet zijn, terwijl ik in het heerlijke Holland woon, weet ik nu. Ik ben solidair met Palestina, omdat onrecht nooit met onrecht bestreden mag worden. Omdat een holocaust nooit met een nieuwe volkerenmoord vergolden mag worden. Omdat geen enkele staat geweld tegen het volk mag gebruiken. Omdat alle muren tussen landen en volkeren neergehaald moeten worden. Ik protesteer. En wat past die sjaal me goed.