Trots op Nederland

Fenneke Wekker

13-03-2017

Ja, je krijgt bij deze titel misschien direct rechts-nationalistische associaties; Rita Verdonk die dubbele paspoorten af wil schaffen, geblondeerde mannen die de grenzen dicht willen gooien, politici die claimen dat ons platte land vol, voller, volst is.

Dat bedoel ik niet als ik zeg dat ik trots ben op Nederland.

Ik ben er trots op dat ik mag stemmen. Dat er een paar weken geleden al keurig een envelop met een stempas op mijn deurmat viel. Dat ik blijkbaar in de nationale administratie sta als iemand met een STEM, een mening die ik kan en zal verkondigen. Ik ben er trots op dat mijn dochter van 18 zich nu inleest in de verkiezingsprogramma’s en de debatten op tv nauwgezet volgt. Ze mag stemmen en dat betekent meedenken, nadenken, je uitspreken. En daar houd ik van.

Ik ben er trots op dat in Nederland iedere stemgerechtigde uitgenodigd wordt om in een stemhokje even pas op de plaats te maken en bij zichzelf te rade te gaan: wat voor een Nederland zie ik voor ogen?

Ik ben er trots op dat ik geen twijfels heb dat de stemmen eerlijk geteld zullen worden en dat de grootste partij die gekozen gaat worden ook daadwerkelijk de meeste kiezers heeft. Deze week houd ik van Nederland.

De politiek heeft zijn eigen logica en veel vertrouwen heb ik er niet in dat mijn stem ook werkelijk iets uit zal maken. De bondjes tussen partijen moeten nog gesmeed worden, de standpunten nog afgezwakt en weg-onderhandeld tijdens de formatieperiode.

Maar ik heb mijn stem. En daar ben ik trots en zuinig op. De generaties vóór ons hebben er hard voor gevochten dat ik woensdag mag stemmen, als vrouw, als nazaat van een slaaf. Dat is in veel landen nog altijd niet vanzelfsprekend.

En ik zal een pas op de plaats maken, nadenken en me uitspreken. En dat zal ik, zoals ieder jaar, met kippenvel van trots doen.